18/3/2009 ·

Sana sevgimi anlattıkça uzak durdun benden.
Ben “aşk” dedikçe, sen “dur” dedin. Oysa bengerçekten seviyordum seni. Bu yüzden içimdeki aşk fırtınasını durdurmam mümkün değildi. Söylemeden duramazdım ki sevgi sözcüklerini..Anlamadın..
Hayata dair ne varsa paylaşmak istedim seninle.. Güleceksek birlikte, ağlayacaksak birlikte olmalıydı. Önümüze aşkımızın ışığını alıp bizim için aydınlattığı yolda hiçbir engele takılmadan inatla, cesurca, korkusuzca yürümeliydik.. Ancak böyle yaşanırdı bir aşk çünkü.. Yaşamadın..

Herkesin ayrı bir dünyası vardı biliyordum.. Amaaşk ayrı dünyaları bir potada toplayıp yeni bir dünya yaratmak değil miydi? Yaratılan o dünyada kimsenin benliğini kaybetmeden ortak tutkuları, duyguları yaşaması değil miydi aşk? Her türlü çatışmaya rağmen, bir küçücük gülümseyiş, bir sıcak bakışla unutmak değil miydi bütün kızgınlıkları? Unutmadın..
Ben seni kaybetme duygusunu taşı-rdım içimde. İncineceksin diye dokunmaya korkardım.

Bir tohumdun sen yüreğime ektiğim. Kanımın deli akışıyla sulardım seni. Sevdamın ateşiyle ısıtırdım ayazda. Büyüyecek, bir filiz olacak, rengarenk çiçekler açacaktın. Açmadın..

Şimdi yorgun yüreğim..Bunca çabaya rağmen o mutluluk gülüşünü yüzünde göremediğim için yorgun .Çaresizliğinle, umursamazlığınla, aşka burun kıvırmanla yorgun. Bu yüzden daha fazla kaldıramayacak seni. Daha fazla yaşayamayacak bu umutsuz aşkı. Yüreğim seni bu aşkın en zayıf halkası seçti..

Güle güle .

Yorum (yok) Yorum yaz!

9/3/2009 ·

gözlerinin önünde olmuştu her şey.
düşüyordum acının uçurumlarından,
düş oluyordum.
içimde binlerce çocuk çığlığı…

elimden tutup kaldırmanı beklerken
hayatın dibinde,
yüzünde o gülümseme
yüzünden sürgün edip yüzümü
gitmiştin.
gözlerinin önünde olmuştu her şey.
her yanım kanamıştı, yüreğim kanamıştı…


işte şimdi yine geldin.
hala aşağıdayım
bıraktığın yerde.
kenarına geldin hayatımın
eğilip bana baktın.
kurumuş yaralarımdan sızmaya başladı
armağan ettiğin acım.


gözlerinin önünde oluyordu her şey,
sana en yakışanı yaptın yine
ellerime gözyaşlarını bıraktın.
söyle;
nasıldı acısı benden saklanmanın?

Yorum (yok) Yorum yaz!

12/1/2009 ·

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
olacaksın.
Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem
de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...

Yorum (yok) Yorum yaz!

15/12/2008 ·


www.html-reklam.tr.gg

Yorum (yok) Yorum yaz!

« Önceki ::